Przedszkole promujące zdrowie

 

 

 

 

            

 

 

 

https://forms.office.co

m/Pages/ResponsePage.aspx?id=M0k8BAoRK0iEWtZtqYJ6HZcVNexzKUFJizI2QH9Z0vVUMk5CQkFVQjVFVDlEVVhXU0lUR0xHVjJNSi4u

 

 

          Wiek przedszkolny to właściwy czas, by kształtować dobre nawyki zdrowotne. Kilkuletnie dzieci najczęściej bardzo chętnie biegają, skaczą i uczestniczą w różnorodnych zabawach ruchowych. Naturalną, charakterystyczną dla wieku przedszkolnego, potrzebę aktywności fizycznej nazywa się niekiedy „głodem ruchu”. Zaspokojenie tej potrzeby jest więc ważne dla funkcjonowania całego ciała – wpływa bowiem na pozytywnie na rozwój nie tylko fizyczny, ale również emocjonalny, społeczny i umysłowy. Dlatego warto więc zachęcać dzieci do aktywności i zadbać o to, aby kojarzyła mu się ona jak najlepiej i sprawiała przyjemność.

        Aktywność fizyczna przyjmuje różną postać, w zależności od wieku, fazy rozwoju czy osobistych preferencji dziecka. Niezależnie od tego, w jakim wieku są nasze dzieci, naszą rolą jest towarzyszenie dziecku w jego aktywności fizycznej: wspieranie go i motywowanie do działania.

       Przyjmuje się, że minimum aktywności ruchowej dla dziecka w wieku przedszkolnym wynosi: dla chłopców – 6 godzin, dla dziewcząt – 5 godzin i 15 minut. Jest to „porcja” konieczna do prawidłowego funkcjonowania, dlatego oprócz zajęć ruchowych w przedszkolu dziecko powinno brać udział w podobnych czynnościach ze swoimi rówieśnikami poza placówką.

      Zbyt mała aktywność fizyczna dzieci stanowi ogromne zagrożenie dla ich zdrowia zarówno aktualnego, jak i przyszłego. Przede wszystkim grozi zaburzeniami ruchu i wadami postawy, ale również problemami z kręgosłupem oraz wadami wzroku. Bardzo częstym następstwem braku ruchu jest nadwaga i otyłość.

W jaki sposób możemy pomóc dzieciom, które unikają aktywności ruchowej?

  • Przede wszystkim należy stwarzać okazje do ruchu i razem z dzieckiem bawić się.
  • Trzeba szukać takich form aktywności, które sprawiają dziecku zadowolenie i radość.
  • Podczas wspólnych zabaw należy dzieci motywować, zachęcać poprzez przekonywanie i chwalenie za najdrobniejszy sukces.
  • Nigdy nie wolno zmuszać dziecka do aktywności fizycznej, natomiast warto znaleźć wśród rówieśników dziecko z takimi samymi możliwościami ruchowymi i w trakcie wspólnych 5 zabaw (ćwiczeń) chwalić za podejmowane próby. Dzięki temu wzrośnie samoocena dziecka a z czasem i satysfakcja z pokonywania własnej słabości.

 

Zaleca się więc, aby aktywność była dopasowana do wieku i możliwości dziecka oraz miała atrakcyjną formę. Jak zatem spełnić te wymagania w domu?

Ćwicz razem z dzieckiem

Wspólnie spędzony czas rodziców z dziećmi nigdy nie jest czasem straconym.Ważne jest, aby rodzic pozytywnie podchodził do aktywności fizycznej, uczestniczył w niej i dawał dobry przykład. Podczas wspólnych ćwiczeń wystarczy zadbać o parę rzeczy:

– ustal odpowiedni czas na aktywność – dziecko powinno być zdrowe, wypoczęte i najedzone,

– dziecko powinno być ubrane w wygodne i przewiewne ubranie, jeżeli ćwiczycie na zewnątrz, strój powinien być dopasowany do pogody.

– decydując się na ćwiczenia na świeżym powietrzu wybierz bezpieczne miejsce – z dala od ruchu drogowego, zapewniające Wam swobodę ruchów.

-ćwicząc w domu przewietrz wcześniej pomieszczenie i zadbaj o komfortową temperaturę. W miarę możliwości usuń przedmioty i meble, które mogą przeszkadzać w ćwiczeniach.

Bawcie się

Wspólna zabawa może być źródłem radości nie tylko dla dziecka, ale również dla rodzica. Należy więc ćwiczyć to, na co mamy ochotę, docenić możliwość wspólnego spędzenia czasu, a każdą porażkę i sukces traktować z poczuciem humoru.

Próbujcie nowości

Eksperymentowanie z różnymi dyscyplinami sportu to najlepszy sposób na opanowanie wielu umiejętności ruchowych i poznawczych. Dlatego też nie należy się ograniczać do uprawiania tylko jednej dyscypliny sportu, ale pokazywać inne możliwości.

Piramida aktywności fizycznej dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.

Piramida zdrowego żywienia jest dość dobrze znana dzieciom, młodzieży i dorosłym. Podstawę piramidy zdrowego żywienia stanowią produkty zbożowe, a w następnej kolejności warzywa i owoce oraz nabiał, które należy uzupełnić o potrawy mięsne i rybne oraz odpowiednią ilość wody. Jednocześnie zaleca się ograniczenie spożycia tłuszczów, słodzonych napojów i soli. Na wzór piramidy zdrowego żywienia specjaliści opracowali piramidę aktywności fizycznej dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, składającą się z czterech „pięter”.

 

 

Ogranicz oglądanie TV, korzystanie z komputera

2-3 razy w tygodniu ćwiczenia rozwijające się siłę i wytrzymałość, ćwiczenia rozciągające i kształtujące estetykę ruchu np. taniec, gimnastyka, pływanie, sporty walki

3-5 razy w tygodniu: rekreacja ruchowa- zabawy z piłką, jazda na rowerze, hulajnodze, rolkach

Codziennie: spacery, wchodzenie po schodach, aktywność ruchowa na placu zabaw

 

 

 

ZAGROŻENIA PŁYNĄCE Z NADWAGI I OTYŁOŚCI NASZEGO DZIECKA

Otyłość zarówno u osób dorosłych, jak i u dzieci, niesie ze sobą szereg negatywnych konsekwencji, które doprowadzić mogą nawet do zagrożenia życia. Wśród najpowszechniejszych skutków otyłości u dzieci i młodzieży możemy wyróżnić:

  • Nadciśnienie tętnicze;
  • Zaburzenia lipidowe;
  • Insulinooporność oraz cukrzycę typu II;
  • Stłuszczenie wątroby;
  • Bezdech senny;
  • Problemy kostno-stawowe;
  • Niską samoocenę, a nawet depresję;
  • Trudności w nawiązywaniu relacji z rówieśnikami.

Co ważne, wprowadzenie szybkiej interwencji żywieniowej pod opieką wykwalifikowanego dietetyka i redukcja masy ciała o 10 kg, jest w stanie przynieść spektakularne efekty.

JAKIE SĄ NAJWAŻNIEJSZE ZASADY ZDROWEGO ŻYWIENIA DLA DZIECI I MŁODZIEZY? – na plakacie poniżej 10 zasad zdrowego żywienia

 

 

 

 

 

 

 

POLECANE STRONY INTERNETOWE:

  1. Link do strony Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej:

https://ncez.pzh.gov.pl/

  1. Link do filmu –„Zuzka i piramida żywienia”:

https://www.youtube.com/watch?v=mOsQijzrMME

  1. Link do filmu – Ministerstwo Zdrowia – Instytut Żywności i Żywienia – Staś i Ola

https://www.youtube.com/watch?v=FY0IcvNiiHg

  1. Link do gry prawda/fałsz:

https://wordwall.net/pl/resource/2395985/biologia/zdrowe-niezdrowe

 

 

PRZEDSZKOLAK BEZEPIECZNY W SIECI

 

Coraz młodsze dzieci chętnie korzystają z Internetu. Nie ma w tym niczego złego, pod warunkiem, że robią to pod okiem osoby dorosłej, poświęcając na to niewielką ilość czasu dziennie (maksymalnie 30 minut dla dziecka w wieku przedszkolnym). Internet jest pomocnym narzędziem w funkcjonowaniu człowieka, jednak niesie za sobą pewne ryzyko.

 

Jakie zagrożenia wynikają z korzystania z Internetu:

  • Dostęp do nieodpowiednich treści,
  • Nękanie w Internecie (cyberprzemoc),
  • Zagrożenia dotyczące spotkań z osobami poznanymi w sieci,
  • Łamanie prawa,
  • Uzależnianie od Internetu (siecioholizm).

 

Metodą, która pozwoli uniknąć dziecku dostęp do nielegalnych treści jest używanie oprogramowania filtrującego. Należy jednak pamiętać, by dane oprogramowanie zastosować we wszystkich urządzeniach, z których korzysta maluch (komputer, smartfon). W przypadku, kiedy trafimy na treści szkodliwe lub nielegalne zgłośmy je do zespołu, który zajmuje się analizą nieodpowiednich treści i współpracuje w tym zakresie z policją: Dyżurnet.pl (www.dyzurnet.pl).

 

Cyberprzemoc to inaczej agresja elektroniczna, która może przybierać różne formy: poniżanie, ośmieszanie, rejestrowanie nagrań i zdjęć bez woli danej osoby, rozsyłanie kompromitujących zdjęć, podszywanie się pod daną osobę bez jej woli. Warto tu pamiętać też o uwodzeniu dzieci przez dorosłych przez psychomanipulację. Sprawca tu zaprzyjaźnia się z dzieckiem, rozpoczynając od rozmów na neutralne tematy, co może doprowadzić do nakłaniania do spotkań czy przesyłania intymnych zdjęć.

 

Atrakcyjne formy, jakie proponowane są w Internecie mogą prowadzić do uzależnienia, co często skutkuje zaburzeniami wielu sfer rozwoju najmłodszych. Efekty siecioholizmu mogą być następujące:

  • fizyczny (ból i zmęczenie oczu, wady postawy, nadwyrężenie mięśni karku i nadgarstka, bóle głowy);
  • psychologiczny (zaburzenia koncentracji uwagi, skłonność do fantazjowania i kłamania, wyższy poziom agresji, częsty niepokój i stany lękowe, spadek nastroju, a nawet depresja w sytuacji niemożności korzystania z komputera, zmiana języka – zubożenie, techniczny slang, używanie skrótów);
  • moralny (łatwy dostęp do pornografii, informacji o sektach, przemoc słowna, erotyka, zatracenie granicy między dobrem a złem);
  • społeczny (zanik więzi emocjonalnych, zaniedbywanie obowiązków szkolnych i domowych, rezygnacja z ruchu i aktywnego wypoczynku na świeżym powietrzu, utrata dotychczasowych zainteresowań);
  • intelektualny (utrata zainteresowania nauką przez dzieci, niezdolność do racjonalnej selekcji danych, z jakimi człowiek spotyka się w sieci – tzw. szok informacyjny, spadek koncentracji uwagi, zaburzenia pamięci).

Rady dla rodziców:

  • Zabezpiecz komputer,
  • Bądź świadom zagrożeń,
  • Ustal z dzieckiem zasady korzystania z sieci,
  • Spędzaj z dzieckiem wspólnie czas w sieci,
  • Naucz dziecko zasad ograniczonego zaufania do osób poznanych w Internecie,
  • Naucz dziecko chronić prywatność,
  • Upewnij się, że dziecko korzysta z form internetowych dostosowanych do jego wieku,
  • Pamiętaj o dobrych stronach Internetu.

Polecane strony internetowe :

  1. Link do teleturnieju:

  1. Link do testu z bezpieczeństwa w Internecie:

  1. Link do gry- bezpieczny Internet:

  1. Link do prezentacji multimedialnej w Genially:

 

  1. Link do prezentacji interaktywnej netykieta:

 

 

 

Jak wspierać rozwój mowy dziecka

 

  • Od urodzenia dziecka dbaj o jego harmonijny rozwój fizyczny, psychiczny i emocjonalny.
  • Zadbaj, by Twoje oczekiwania wobec dziecka były realistyczne. Głośno chwal je za wysiłek, jaki wkłada w realizację różnych zadań.
  • Zapewnij dziecku bogactwo różnorodnych doświadczeń: słuchowych, ruchowych, wzrokowych, czuciowych i smakowych.
  • Rozmawiaj ze swoim dzieckiem. Opowiadaj mu, czyli opisuj to, co widzicie, co robicie. Zadawaj mu pytania, choć nie jest jeszcze w stanie udzielić odpowiedzi. Sam odpowiadaj na zadawane przez siebie pytania
  • Wypowiedzi skierowane do dziecka niech będą bardzo staranne. Używaj nieco wolniejszego tempa mowy. Zadbaj o dobór prostego, zrozumiałego dla dziecka słownictwa.
  • Zwracając się do dziecka, używaj bogatej mimiki i gestykulacji, utrzymuj kontakt wzrokowy.
  • Stymuluj rozwój percepcji słuchowej swojego dziecka. Bawcie się w słuchanie dźwięków z otoczenia, odgłosów zwierząt. Ucz dziecko koncentrowania się na nich.
  • Codziennie czytaj swojemu dziecku. Moduluj głosem, by słuchało Cię
    z zainteresowaniem. Staraj się wodzić palcem po czytanym tekście. W ten sposób wprowadzasz łagodnie dziecko w świat pisma. Wskazuj przedmioty i osoby na ilustracjach. Dopytuj się: gdzie jest? Pokaż gdzie? Umożliwiasz w ten sposób dziecku aktywne uczestnictwo w czytaniu
  • Nigdy nie porównuj swojego dziecka do innych dzieci. Nie krytykuj go. Unikaj omawiania problemów dziecka w jego obecności.
  • Często oczyszczaj nosek z wydzieliny (zwłaszcza w czasie infekcji), ułatwi to utrzymanie nawyku oddychania przez nos
  • Jeśli odczuwasz jakikolwiek niepokój związany z rozwojem Twojego dziecka, nie pozwól zbyć się radami innych, że z tego wyrośnie. Skorzystaj ze specjalistycznej konsultacji,
    a w razie potrzeby z terapii logopedycznej.

Dziecko poznaje świat, dzięki rozumieniu mowy, a umiejętność mówienia pozwala mu wyrazić swoje spostrzeżenia, pragnienia i uczucia. Podstawową wiedzę o tym, jak rozwija się mowa dziecka powinien posiadać każdy rodzic, aby umiejętnie kierować jej rozwojem. Bez tej wiedzy możesz dziecku zaszkodzić, wymagając tego, czemu sprostać nie może, czy też lekceważąc niepokojące sygnały.

Etapy rozwoju mowy

  • Okres melodii – rozwój mowy od urodzenia do 1. roku życia

Początkowo dziecko komunikuje się z otoczeniem za pomocą krzyku, po którym można rozpoznać, czego potrzebuje. Około 3 miesiąca dziecko zaczyna głużyć (głużą wszystkie dzieci, nawet niesłyszące). Około 6 miesiąca dzieci gaworzą, W  7-8 miesiącu życia dziecko zaczyna reagować na mowę, rozróżnia już melodię mowy, tzn. na podniesiony ton reaguje płaczem,
a na mowę cichą, pieszczotliwą – uśmiechem i zadowoleniem. Około 10 miesiąca życia pojawiają się echolalie. W tym okresie dziecko zaczyna przejawiać tendencję do powtarzania własnych i zasłyszanych słów. Zaczyna też kojarzyć wielokrotnie powtarzane dźwięki ze wskazywaniem odpowiedniej osoby lub przedmiotu.

Około 12 miesiąca życia dziecko zaczyna rozumieć, co do niego mówimy, reaguje na swoje imię, jest w stanie zrozumieć dużo więcej, niż samo potrafi powiedzieć. Pojawiają się już nawet pierwsze wyrazy wypowiadane ze zrozumieniem. Co ciekawe, rozwój mowy w okresie melodii postępuje zazwyczaj równolegle z rozwojem fizycznym. W fazie głużenia dziecko potrafi już unosić głowę, gaworzeniu towarzyszy umiejętność siadania, pierwszym wyrazom – pozycja pionowa i stawanie na nóżki.

  • Okres wyrazu – rozwój mowy u dziecka od 1 do 2 roku życia

W tym okresie maluszek rozumie o wiele więcej słów, wyrażeń i zdań, niż jest w stanie samodzielnie wypowiedzieć. W słowniku dziecka pojawiają się samogłoski, takie jak: a, u, i, e, oraz spółgłoski: p, b, m, t, d, n, ś, ć, czasem także ź, dź. Ważną rolę odgrywają również onomatopeje, np. mu, hau-hau, miau itp. Powinniśmy się spodziewać takich wyrazów, jak: mama, tata, papa, am. Dziecko początkowo upraszcza budowę słów, wymawiając pierwszą sylabę lub końcówkę wyrazu, np. miś – mi, daj – da, jeszcze – eszcze, zobacz – ać. Zamiast całych wyrazów artykułuje tylko ich konkretne części – zazwyczaj sylabę akcentowaną w danym słowie. Zdarzają się także wyrażenia dźwiękonaśladowcze, takie jak: hau (na psa) czy bmmmm (na auto).

Między 14 a 15 miesiącem życia dziecko zaczyna wymawiać coraz więcej pojedynczych wyrazów. Jest to spowodowane zarówno szybkim rozwojem ruchowym, jak i umysłowym. Maluch zaczyna chodzić, rozwija spostrzegawczość i pamięć, jednocześnie intensywnie poznając otaczający świat i nazywając interesujące je przedmioty.

  • Okres zdania – mowa u dziecka od 2. do 3. roku życia

Między 2 a 3 rokiem życia następuje rozkwit mowy dziecka. Dziecko zaczyna budować zdania. Początkowo tworzy zdania proste, złożone z dwóch, trzech wyrazów, następnie przechodzą one w dłuższe, cztero- lub pięciowyrazowe wypowiedzi. Pierwsze zdania są twierdzące, jednak wkrótce pojawiają się także zdania pytające i rozkazujące. Dziecko używa wielu rzeczowników; czasowniki początkowo używane są w formie bezokolicznika. Przypadki zwykle stosuje niepoprawnie. Trudne głoski zastępuje głoskami łatwiejszymi. Dziecko potrafi rozpoznać błędnie wypowiedziane słowa, a także je poprawić. Świadczy to o różnicowaniu słuchowym prawidłowej i nieprawidłowej wymowy słów. Na tym etapie mowa jest zrozumiała zarówno dla najbliższych i dla otoczenia. W tym okresie prawidłowo powinny być wymawiane spółgłoski:
p, b, m, f, w, k, g, h, t, d, n, l, oraz samogłoski ustne: a, o, u, e, y, i, a, czasem nosowe: ą, ę. Pod koniec tego okresu pojawia się: s, z, c, dz, które wcześniej było zastępowane przez dziecko: ś, ź, ć, dź.

  • Okres swoistej mowy dziecka – rozwój mowy dziecka od 3 do 7 roku życia

W tym okresie rozwój mowy malucha ciągle postępuje. Słownictwo jest coraz bardziej rozbudowane, rozwija się umiejętność tworzenia zdań złożonych. U czterolatków w dalszym ciągu występują zniekształcenia, ale w nieco mniejszym stopniu. Pojawiają się neologizmy. Dziecko 3-letnie potrafi już się porozumieć z otoczeniem; jego mowa jest już w dużym stopniu ukształtowana, jednak często pojawiają się jeszcze błędy.

3-latek powinien już wymawiać wszystkie samogłoski ustne i nosowe, spółgłoski p, b, m, f, w, ś, ź, ć, dź, ń, k, g, h, t, t, d, n, l, ł, j. Pojawiają się również głoski takie jak s, z, c, dz. Dziecko umie wypowiadać większość z tych głosek poprawnie w izolacji, a w mowie potocznej zastępuje je głoskami łatwiejszymi. Dziecko zmiękcza głoski s, z, c, dz, sz, ż, cz, dż na głoski ś, ź, ć, dź.

Najczęstsze błędy językowe u 3-latków, które mogą utrzymywać się nawet do 5 roku życia, to:

  • tworzenie nowych wyrazów, np. zadzwonić + telefonować – zatelefonić,
  • opuszczanie sylaby początkowej lub końcowej: zupa pomidorowa – zupa midolowa,
  • przestawianie głosek w wyrazie (brama – mabra),
  • głoska r może być wymawiana jako j, l lub ł,
  • zamiast f dziecko często wymawia ch i odwrotnie.

Dziecko 4-letnie:

  • potrafi rozróżniać przeszłość i przyszłość, zadaje mnóstwo pytań,
  • utrwala wymowę spółgłosek s, z, c, dz, przestaje je zamieniać na ich zmiękczone odpowiedniki ś, ż, ć, dż,
  • głoski sz, ż, cz, dż może wymieniać na s, z, c, dz – jest to tzw. seplenienie fizjologiczne,
  • może wymawiać głoskę r, choć jej brak nie powinien jeszcze niepokoić,
  • może pojawić się u niego tzw. hiperpoprawność związana z opanowywaniem nowych, trudnych głosek, np. zastępowanie głosek s, z, c, dz, przez sz, ż, cz, dż – np. sztół, czukierek.

Dziecko 5-letnie:

  • mówi zrozumiale, jego wypowiedzi są rozbudowane,
  • potrafi już bezbłędnie powtórzyć sz, ż, cz, dż, choć w dłuższych wypowiedziach mogą wciąż być zastępowane przez s, z, c, dz,
  • wymawia głoskę r (zdarza się, że pojawia się ona dopiero w tym okresie),
  • chętnie poprawia innych i samego siebie, szukając prawidłowego brzmienia wyrazu,
  • tworzy wypowiedzi uwzględniające kolejność zdarzeń i zależności przyczynowo-skutkowe, są one zwykle poprawne gramatycznie,
  • potrafi zrozumieć i wyjaśnić znaczenie słów, opisać cechy przedmiotów; wie, do czego służą.

Dziecko 6-letnie:

  • powinno już prawidłowo wymawiać wszystkie głoski oraz powinno mieć opanowane mówienie,
  • umie określać położenie przedmiotu względem otoczenia przy pomocy przyimków (nad, pod, obok, między, wewnątrz), powinno poprawnie wymawiać wszystkie dźwięki, nawet te najtrudniejsze do opanowania, czyli głoski sz, ż, cz, dż oraz r,
  • potrafi samodzielnie wymyślać wyrazy rozpoczynające się na daną głoskę,
  • umie wyklaskiwać liczbę sylab w wyrazie
  • umie porównywać (odnajdywać różnice i podobieństwa) oraz klasyfikować przedmioty pod względem wielkości, kształtu, koloru, ciężaru, funkcji użytkowej,
  • dokonuje analizy i syntezy słuchowej wyrazów o prostej budowie fonetycznej (tzw. głoskowania),
  • wyodrębnia głoski na początku, na końcu i w środku wyrazu,
  • określa kierunek (do tyłu, na wprost, w bok).

 

Warto skonsultować się z logopedą, gdy:

– jest wcześniakiem,

– rozwija się wolno i nieharmonijnie,

– ma stwierdzone nieprawidłowe napięcie mięśniowe,

– późno podnosi główkę, późno siada i późno chodzi,

– ma lub miało kłopoty ze ssaniem, połykaniem, gryzieniem, żuciem,

– nieprawidłowo reaguje lub wcale nie reaguje na dźwięki otoczenia,

– mało gaworzy,

– jest mało aktywne głosowo,

– oddycha przez usta, ślini się

– ma nieprawidłowo zbudowane narządy mowy między innymi język, podniebienie,

– zbyt długo było karmione butelką i ssie smoczek,

– jest nadruchliwe, bądź apatyczne,

– roczne nie wypowiada sylab,

– 2-latek nie wypowiada prostych słów ( mama, tata, baba, dada itp.),

– 3-latek nie buduje prostych zdań,

– powyżej 3-roku życia dziecko wymawia głoski (t,d) zamiast (k,g) oraz myli głoski (ch) i (f),

– u 4-latka głoski syczące (s,z,c,dz) zastępowane są głoskami ciszącymi (ś,ź,ć,dź),

– w wieku 5-6 lat dziecko nie artykułuje głosek szumiących (sz,ż,cz,dż) oraz r,

– jeśli głoski (ś,ź,ć,dź,s,z,c,dz,sz,ż,cz,dż,t,d,n) niezależnie od wieku realizowana jest z językiem między zębami lub z jego bocznym ułożeniem,

– gdy mamy wrażenie jakby dziecko mówiło „ przez nos” niewyraźnie i cicho,

– podejrzewamy, że dziecko nie rozumie naszych poleceń.

 

 

Mamo! Tato!

Bądźcie blisko, ale pozwólcie mi być samodzielnym!

 

Maria Montessori (1870 – 1952)

„Uczyłam się dziecka. Wzięłam to, co dziecko mi przekazało

i wyraziłam to, i tak powstała metoda, zwana metodą Montessori.”

 

Założenia Pedagogiki Marii Montessori

uczenie się przez działanie

         Dzieci zdobywają wiedzę i  umiejętności poprzez spontaniczną aktywność.

obserwacja

          Podstawowa zasada umożliwiająca dorosłym zapoznanie się ze światem dziecka.

samodzielność

         Dzieci uczą się samodzielności, kształcą swoje indywidualne zdolności i oceniają  własne umiejętności.

koncentracja

         Dzieci uczą się dokładności i systematyczności podczas działania.

 lekcje ciszy

         Dzieci nabywają umiejętności pracy w ciszy.

porządek

         Dzieci nabywają umiejętności utrzymania porządku w swoim otoczeniu.

społeczne reguły

         Grupy mieszane wiekowo umożliwiają uczenie się od siebie, kształtują świadomość, że nie wolno przeszkadzać, niszczyć i ranić.

indywidualny tok rozwoju

         Każde dziecko rozwija się według własnych możliwości i własnego tempa.

 

Cele Pedagogiki Marii Montessori

  • rozwijanie w dziecku samodzielności i wiary we własne możliwości,
  • wykształcenie w dziecku poszanowania do porządku i pracy,
  • nauczenie dziecka umiejętności pracy w ciszy,
  • przekazanie dziecku umiejętności koncentracji podczas wykonywania określonego zadania,
  • rozwijanie w dziecku zamiłowania do pomocy innym,
  • przekazanie dziecku szacunku do pracy innych osób,
  • rozwijanie w dziecku umiejętności współpracy.

 

Jak wspierać samodzielność dziecka?

  • słuchać i dać dziecku szansę na samodzielne wykonywanie codziennych czynności,
  • stopniować trudność, dążąc do osiągnięcia sukcesu przez dziecko,
  • nie wyręczać, pozwolić na samodzielność,
  • wspierać i motywować,
  • nie popędzać, dać dziecku czas.

   

 

                                                             

 

Integracja sensoryczna to proces, w którym mózg odbiera i porządkuje informacje docierające z ciała i środowiska, by wysłać odpowiednią reakcję. Mózg nabywa tę umiejętność przez całe życie, jednak największy jej rozwój występuje w pierwszych latach życia dziecka. Dziecko od pierwszych chwil życia uczy się odbierać świat wszystkimi zmysłami: wzrokiem, słuchem, dotykiem, węchem, smakiem oraz zmysłem, który rejestruje ruchy i grawitację (błędnik – narząd przedsionkowy).

Na co powinniśmy zwrócić uwagę?

  • Często potykanie się dziecka na prostej drodze, zderzanie z przedmiotami, nietrafianie w drzwi; występujące problemy z grą w piłkę, jazdą na rowerze, cięciem nożyczkami, jedzeniem sztućcami;
  • Niechęć do gier i zabaw ruchowych lub pozostawanie przez dziecko w ciągłym ruchu (biega, skacze, „nie potrafi usiedzieć w miejscu”);
  • Niechęć do brudzenia się, odczuwanie zapachów, których nie wyczuwają inni;
  • Wybiórczość w diecie;
  • Niechęć do czesania się, mycia głowy, zębów, obcinania paznokci, smarowania kremami;
  • Opóźniony rozwój mowy lub wada wymowy;
  • Problemy z koncentracją uwagi;
  • Częste generowanie hałasu, jednocześnie zatykanie uszu, gdy hałasuje ktoś inny;

 

Te i inne symptomy mogą wskazywać zaburzenia integracji sensorycznej.

 

Kwestionariusz sensomotoryczny: https://pstis.pl/pl/html/index.php?str=podstrona_kwestionariusz

Jeśli wynik kwestionariusza wzbudzi Twój niepokój możesz skonsultować się z wychowawcą.

 

Jak wspierać integrację sensoryczną dziecka przez zabawę?

  • Robienie kulek z papieru – Dziecko gniecie stare gazety i tworzy z nich kule, następnie rzuca do wyznaczonego celu naprzemiennie prawą i lewą ręką.
  • Skrzynia ze skarbami – Dorosły przygotowuje miskę pełną np. nasion fasoli, grochu lub piasku. Pokazuje dziecku kilka drobnych przedmiotów: np. guziki, spinacze, samochodziki, a następnie prosi dziecko, by ukryło je we wcześniej przygotowanej misce. Następnie rodzic wydaje dziecku polecenia typu: „Włóż ręce do piasku i wykop dwie monety”. *Do zabawy można użyć też kisielu.
  • Naleśnik – Dziecko leży na kocu (na podłodze – to ważne, by było stabilne podłoże), głowa dziecka wystaje z koca, dorosły zawija dziecko w koc (turlając dziecko), uciskając przy tym jego ręce i nogi. Dla uatrakcyjnienia mówimy treść rymowanki: „Zawijamy, zawijamy, naleśnika mamy” – powtarzamy do momentu aż zawiniemy dziecko, po zawinięciu uciskamy ręce, nogi, głaskamy po głowie. „Odwijamy, odwijamy i znów /imię dziecka/ mamy” – tu delikatnie turlamy dziecko, nadal uciskając aż do całkowitego odwinięcia.
  • Pomoc dziecka w codziennych czynnościach domowych: wieszanie prania, obieranie warzyw i owoców, nalewanie wody, przelewanie wody, przesypywanie, odmierzanie, ugniatanie.
  • Malowanie rękami i stopami.
  • Pisanie palcem – Dziecko odwzorowuje na tacy z kaszą (najlepiej, by tacka była w ciemnym kolorze, tak aby jej kolor kontrastował z kolorem kaszy) proponowane przez rodzica przedmioty lub wykonuje swobodne rysunki.
  • Gdzie tyka zegar? – Dorosły pokazuje dziecku tykający zegar, a następnie prosi dziecko o zamknięcie oczu. Rodzic ukrywa przedmiot, zadaniem dziecka jest odnaleźć go przy użyciu słuchu.
  • Zygzak – rodzic z dzieckiem układa ścieżkę przy użyciu sznurka. Zadaniem dziecka jest spacerowanie stopa za stopą po linii (najlepiej z zamkniętymi oczami, do przodu i do tyłu).
  • Ścieżka sensoryczna – Dziecko i dorosły wyszukują przedmioty o różnych fakturach: skrawki materiałów, ścierki do mopa, kamyczki, pudełko z ziarnami grochu, itp., po czym układają z materiałów ścieżkę dla bosych stóp.
  • Układanki: układanie puzzli, mozaiki, dorysowywanie brakujących elementów na rysunku, wyszukiwanie różnic na podobnych ilustracjach, rysowanie w powietrzu (np. figur geometrycznych).

 

Bardzo duże znaczenie  podczas wspierania integracji sensorycznej stanowi odpowiedni dobór zabawek dla dzieci. Szczególną uwagę przy doborze zabawek należy zwrócić  na zabawki, które wpływają na różne zmysły dziecka. Intrygują kształtem, fakturą, smakiem, kolorem czy dźwiękiem. Dobrze jeśli zachęcają do ruchu, manipulacji dłoni, balansowania własnym ciałem. Ulubione przez dzieci gniotki, slime, squishy, sprytna plastelina, piasek kinetyczny spodobają się też dorosłym. Ugniatanie zabawki pozwoli na zmniejszenie wpływu stresujących bodźców, a przy okazji sprawi dużo radości z zabawy. Ważne aby zbytnio nie stymulowały.

Warto również wybierać zabawki  progresywne.  Progresja oznacza rozwój, więc w tej grupie znajdą się zabawki, które pomogą dziecku odkrywać w sobie nowe talenty. Dzięki nowoczesnym technologiom, zgrabnym narzędziom i półproduktom (np. masy plastyczne) dzieci bardzo wcześnie mogą sprawdzić swoje umiejętności. Do zabawek progresywnych zaliczają się również gry logiczne podnoszące IQ, gry rozwijające umiejętności społeczne. Najważniejszą rzeczą w doborze właściwej zabawki jest dostosowanie jej do wieku
i umiejętności dziecka, gdyż ta kupiona na wyrost sprawi, że dziecko nie poradzi sobie, co może wpłynąć na jego samoocenę. Zbyt dziecinna zabawka czy gra szybko znudzi dziecko,
a przecież chcemy kształtować w nim wytrwałość i umiejętność koncentracji uwagi.

Polecamy :

  • Zabawki do nawlekania;
  • Układanki i sortery kształtów;
  • Klocki;
  • Gry memo;
  • Instrumenty
  • Książeczki sensoryczne
  • huśtawki, koniki do bujania, piłki, rowerki, hulajnogi.
  • Gniotki, ciastoliny, sprytną plastelinę, piasek kinetyczny;

Ograniczamy :

  • Smartfon/ tablet
  • Zabawki niedostosowane do wieku
  • Zabawki grające
  • Słodycze

 

 

W bieżącym roku przedszkolnym 2020/2021 naszym celem jest:

Zwiększenie ilości i jakości działań wspierających rodziców w rozwijaniu kompetencji do wychowywania swojego dziecka

Zaplanowane działania na ten rok przedszkolny:

  • Zorganizowanie stałych konsultacji dla rodziców w zakresie rozwiązywania trudności wychowawczych występujących u dzieci;
  • Zorganizowanie „kącika” dla rodziców – zgromadzenie materiałów, publikacji i pomocy dydaktycznych dotyczących kompetencji wychowawczych (do użytku pracowników i rodziców);
  • Systematyczne publikowanie na stronie internetowej w zakładce Przedszkole Promujące Zdrowie informacji dotyczących danego zakresu tematycznego związanego z poszerzaniem kompetencji wychowawczych rodziców;
  • Zorganizowanie szkolenia dotyczącego danego obszaru tematycznego dla pracowników przedszkola i rodziców.

 

Działania stałe podejmowane przez społeczność przedszkolną:

  • Dbanie o czystość przedszkola z uwzględnieniem sytuacji w trakcie COVID – 19;
  • Zdrowe poczęstunki w przedszkolu;
  • Organizacja Tygodnia Zdrowia w każdej z grup;
  • Realizacja projektów mających na celu promowanie zdrowia wśród najmłodszych i utrwalanie zachowań prozdrowotnych w środowisku życia codziennego.

 

Przedszkole promujące zdrowie – aktualizacja

Skip to content